- Ciężko idzie - powiedział zięć wpychając teściową do studni.

Jeszcze przed świętami stroiłem gitarę. Tego samego dnia, tylko, że trochę wcześniej udałem się z kumplem na wycieczkę po okolicznych pubach. W związku z tym, jak już wróciłem do domu i wziąłem się za strojenie gitarki to byłem troszkę nietrzeźwy. Szło mi fenomenalni, dopóki nie dotarłem do struny E1 (to ta która wydaje najwyższe dźwięki). Kręciłem zawzięcie kluczem, ale wciąż coś było nie tak. W końcu struna pękła, a ja poszedłem spać.

Ciężko idzie :(

Mark Knopfler

 

Romeo and Juliet

Kupiłem stroik gitarowy. Tak właściwie to takie urządzenie nazywa się tunerem gitarowym... chyba :)

Mniejsza o nazwę, zadaniem tego czegoś jest wsparcie mojej skromnej osoby w procesie nastrajania gitary. Mój sławny słuch nie wystarczy. Nic w tym dziwnego, do nędzy, nigdy nie grałem na gitarze i nie mam pojęcia jak ma brzmieć ta, czy inna struna.

Wchodząc do sklepu muzycznego poczułem się jak poganin wkraczający do świątyni. Pełno instrumentów muzycznych wszelkiego rodzaju - normalka, w końcu to sklep muzyczny. Tym co sprawiło, że poczułem się dziwnie byli ludzie znajdujący się w sklepie:

• obsługa: jeden gość brzdąka sobie na gitarce, drugi nawala pałeczkami od perkusji w taboret

• klienci: oglądają te wszystkie instrumenty i gadają używając niezrozumiałych fachowych terminów

• wszyscy: sprawiają wrażenie jakby grali na czymś tam już od dawna i znali się na wszystkim co ma jakikolwiek związek z muzyką

Miałem wrażenie, że zupełnie tam nie pasuję. Kupiłem stroik i poszedłem sobie.

Zaczynam naukę gry na gitarze. Od zera. Nie umiem też grać na żadnym innym instrumencie muzycznym.

To będzie mały krok dla Pana Inc0gnito, ale druzgocący cios dla wszystkich posiadających słuch ;)